
Nederlands Dressuurnieuws
Vier keer moest Eugene Reesink van Reesink Horses voor vier rechtszaken voor de rechter verschijnen. Bij elke sessie won Reesink, maar de Amerikaanse beroemdheid, die 276 miljoen dollar per jaar verdient, blijft hem aanklagen. Het begon allemaal met de verkoop van een Grand Prix paard aan de firma Old Dogwood LLC. Op 19 februari 2007 bereikten Old Dogwood en Reesink een overeenkomst voor de aankoop van een donkerbruin Grand Prix-paard, dat Old Dogwood voor 260.000 euro verwierf. Op 21 februari werd de verkoopprijs betaald en volgens de overeenkomst en zowel juridisch gezien werd het paard als verkocht beschouwd. Op 23 februari 2007 is het paard verscheept naar de Verenigde Staten waar het op 1 maart 2007 ter beschikking is gekomen van Old Dogwood. De advocaat van Reesink, Stephan Wensing, kan de identiteit van Old Dogwood niet bekendmaken; alleen dat het een Amerikaanse beroemdheid betreft die 276 miljoen dollar per jaar verdient. Reesink moest een brief ondertekenen dat hij de identiteit van de koper niet openbaar zou maken. Na enig onderzoek kan worden ontdekt dat Kate Capshaw is geregistreerd als eigenaar van Old Dogwood LLC. De link tussen Capshaw en de Amerikaanse filmregisseur Steven Spielberg wordt na enig speurwerk op internet gevonden. Ze zijn man en vrouw. Wensing legde uit dat het paard drie keer is gekeurd door een dierenarts voordat het naar de Verenigde Staten werd verzonden. "Zelfs op de dag van verscheping is het paard veterinair gekeurd", zegt Wensing.
Overeenkomst ingetrokken
Op 21 juni 2007 heeft Old Dogwood het verkoopcontract ingetrokken. In een brief laat Old Dogwood weten dat het paard kreupel is door een blessure die aanwezig moest zijn voor de overname van het paard door Old Dogwood. Reesink was het daar niet mee eens en beide partijen raakten verwikkeld in een juridische procedure. “Verandering van stal, de scheepvaart, het klimaat, de ondergrond kunnen allemaal deze kreupelheid hebben veroorzaakt”, legt Wensing uit. Allereerst heeft Old Dogwood Reesink gedagvaard, maar dit werd op 2 augustus 2007 door de rechtbank afgewezen. Old Dogwood eiste dat Reesink het paard binnen 48 uur terug zou nemen of anders een boete van 2.500 euro per dag zou betalen. Old Dogwood ging in beroep bij de Rechtbank Amsterdam. Op 10 januari 2008 werd de tweede claim van Old Dogwood afgewezen. Tijdens de proef kwam aan het licht dat Old Dogwood het paard had teruggestuurd naar Nederland. “
Confiscatie
“Reesink kwam erachter dat het paard niet werd verzorgd. Old Dogwood negeerde bewust de aanbevelingen van hun eigen dierenartsen”, vult Wensing aan. Op 2 januari 2008 liet Reesink het paard in beslag nemen. Voor het paard is een wettelijke voogd aangesteld, die het heeft gestald bij paardenkliniek De Watermolen. “Het paard was verkeerd beslagen waardoor het niet kon herstellen van zijn blessure.” Old Dogwood spande opnieuw een rechtszaak aan, met de bedoeling de voogdij te ontbinden en Reesink een boete van 442.000 euro op te leggen. Old Dogwood stelt ook dat de voogd onbekwaam is omdat hij niet zelfstandig is omdat het paard op stal heeft gestaan bij een van de huisdierenartsen van Reesink. Oude Kornoelje’ Het bezwaar tegen de voogd is uit angst dat er een nieuw medisch onderzoek van het paard zal plaatsvinden dat bewijs zal opleveren dat de oorspronkelijke beweringen van Old Dogwood over de slechte gezondheid van het paard zal weerleggen. Reesink is van mening dat Old Dogwood een voordeel heeft door een kreupel en ongezond paard te hebben, zodat ze hun zaak kunnen winnen en de aankoop nietig kunnen verklaren. Dit was de reden waarom Reesink het paard onder wettelijke voogdij heeft geplaatst. “Onder bewaring en goede verzorging was het paard niet meer kreupel en kon het ondanks een trainingsachterstand van een jaar de Grand Prix-bewegingen zoals passage en piaffe goed uitvoeren.” De rechtbank oordeelde op 5 februari 2008 in het voordeel van Reesink. De rechter acht het aannemelijk dat het Amerikaanse bedrijf het voor hun zaak positief vindt om het welzijn van het paard te verwaarlozen. Ook oordeelde de rechtbank dat Reesink geen enkel voordeel heeft bij het verwaarlozen van het welzijn van het paard, wat voor de goede orde niet is opgeëist door Old Dogwood. “Op basis hiervan oordeelde de rechter dat de wettelijke voogdij over het paard moet worden gehandhaafd en oude vorderingen van Old Dogwood worden afgewezen”, constateerde Wensing.
Bezwaar
De rechtbank erkent het bezwaar van Old Dogwood tegen de voogd wel, aangezien Reesink connecties heeft met de voogd en De Watermolen. Daarom zijn beide partijen het erover eens dat een Grand Prix-dressuurpaard speciale zorg en training nodig heeft. Beide partijen zien De Lingehoeve als een goed alternatief voor De Watermolen. Deze boerderij was echter niet bereid een paard aan te nemen dat onder wettelijke voogdij staat. Daarom oordeelde de rechter dat het paard in Haaksbergen mocht blijven. Old Dogwood maakt geen bezwaar tegen het feit dat de wettelijke voogdij heeft geleid tot een verbetering van de conditie van het paard. De voogd had aangegeven dat niemand het paard mag benaderen zonder zijn toestemming, en dat er geen speciale medische behandeling aan het paard is uitgevoerd en dat hij opdracht heeft gegeven het paard te laten beslagen. ” Inmiddels weten we dat er bij het paard bloed is afgenomen om te controleren of De Watermolen zich aan de regels heeft gehouden. De resultaten zijn in het voordeel van Reesink en De Watermolen. Er zijn geen illegale stoffen in het bloed gevonden.”
zege
Reesink heeft voor de vierde keer gewonnen en Old Dogwood heeft verloren. Toch betaalt Reesink veel geld voor deze affaire. Ze moeten hun eigen juridische kosten betalen. Stephan Wensing zei dat Old Dogwood daar niet blij mee is en een volgende rechtszaak tegen hun cliënt heeft aangespannen. Ondertussen is het Grand Prix-paard ‘werkloos’. “Volgens Jan Greve is hij ‘fit to compete’.” Eugene Reesink betreurt deze zaak enorm, vooral omdat het welzijn van het paard in gevaar komt. Ook al heeft hij elke rechtszaak gewonnen, hij voelt zich niet zegevierend. Reesink vindt het zeer betreurenswaardig dat Old Dogwood het paard als een kapot oud stuk speelgoed weggooit.
LM Schelstraete, advocaat van Old Dogwood, was niet bereikbaar voor commentaar.
Artikel door Carolien Tesselhof-Bruggink voor Paardenkrant – Vertaling Eurodressuur
Artikel met copyright De Paardenkrant
Foto met copyright Astrid Appels/Eurodressage